BioGroentenBak Leuven

woensdag 28 februari 2018

Groentepakket 1/03

Kleine pakketten:

broccoli

pastinaak

prei

eikeblad groen

Grote pakketten:

broccoli

pastinaak

prei

eikeblad groen

zoete puntpaprika

Pastinaak

Pastinaak, pinksternakel of witte peen is een inheemse groente die al heel oud is en die de laatste tijd opnieuw in ons land verbouwd wordt. De witte wortel is minder zoet dan de gewone wortel, de smaak heeft iets weg van knolselderij.

Gezondheid - Pastinaak is niet zozeer vitaminerijk alswel mineraalrijk.

Bewaring - Na de oogst wordt de wortel gauw slap. Bewaar pastinaak daarom niet langer dan 3 à 4 dagen en liefst in een met een papieren zak gevoerde, geperforeerde plastic zak.

Recepten

dinsdag 20 februari 2018

Groentepakket 22/02

Kleine pakketten:

Schorseneer

Paksoi

Witte champignons

Wortelen

Grote pakketten:

Schorseneer

Paksoi

Witte champignons

Wortelen

Soja kiemen

Schorseneer

Schorseneer (Scorzonera hispanica) of winterasperge is een ouderwetse groente. Je vindt ze nog nauwelijks terug in het assortiment van supermarkten. Op het eerste gezicht lijkt de Nederlandse naam schorseneer afgeleid van het Italiaanse woord scorzone, wat letterlijk 'zwarte adder' betekent. Maar etymologisch zou schorseneer ook afgeleid kunnen zijn van scorza nera of 'zwarte schil'. Dat laatste lijkt in elk geval minder vergezocht. Er is wel een ander verband tussen schorseneren en reptielen: het sap van schorseneer werd vroeger als antidotum gebruikt tegen slangengif.

De groente is inheems in zowat het hele Middellandse-Zeegebied. Een beetje vreemd, want schorseneren zijn hier algemeen gekend als een typische wintergroente. Ze zijn namelijk zeer winterhard en kunnen tot maart in perfecte vorm blijven. In de lente loopt de kwaliteit echter snel achteruit omdat ze dan al hun energie (lees: aromatische sappen) investeren in nieuwe bladvorming.

Bereiding - De melkachtige, kleverige sappen zijn er ook verantwoordelijk voor dat schorseneren bijzonder moeilijk schoon te maken zijn. Vandaar dat men ze vroeger wel eens in een bui van medelijden of sadisme als keukenmeidenverdriet omschreef. Gebruik daarom bij het reinigen van schorseneren best handschoenen. Eenmaal geschild lijkt een schorseneer op asperge, want de wortel is nu mooi wit. Als je dat liever zo wil houden, leg de schorseneren dan direct na het schillen in een bodempje water en een scheutje azijn om oxidatie te voorkomen.
Om darmkrampen te vermijden kook je schorseneren best als volgt. Doe er water op, en van zo gauw het kookt, giet je het water af. Doe er dan vers water op en laat koken tot ze beetgaar zijn. Daarna kan je ze in een kaassausje doen.

Gezondheid - Schorseneren bevatten inuline (een poly-sacharide) en hebben een hoog fosfor- en ijzergehalte.

Recepten

dinsdag 6 februari 2018

Groentepakket 08/02

Kleine pakketten:

savooikool

knolselder

witloof

veldsla

Grote pakketten:

savooikool

knolselder

witloof

veldsla

pompoen

Knolselder

Knolselder (Apium graveolens var. rapaceum) is een kruidachtig gewas met een vlezige wortelknol en donkergroen, sterk aromatisch blad. In het oude Egypte was selderij al bekend, maar het onderscheid tussen knol en blad kwam er pas 17 eeuwen later, toen de variant rapaceum het licht zag. Aanvankelijk kweekte men deze soort enkel omwille van de geneeskrachtige werking, maar naderhand bleek de knol een ideale aanvulling van het povere groenteaanbod in de wintermaanden.

Knolselder is echter niet winterhard en heeft maar liefst 200 dagen nodig om volwassen te worden. Het komt er dus op aan vroeg in het voorjaar te zaaien zodat de knollen in het najaar kunnen worden geoogst. Vervolgens kunnen ze worden ingekuild, op veilige afstand van de vorst. Tegenwoordig heeft men deze oude bewaartechniek, die wel nog regelmatig wordt toegepast bij rode biet, opgegeven. In plaats daarvan gaat men de knollen in het najaar herplanten in een serre. Op die manier zijn ze het minst onderhevig aan bederf.

Gezondheid - De consumptie van knolselder is een goede zaak voor uw metabolisme, omdat de groente volgens voedingsdeskundigen veel ijzer en vitamine C bevat.

Bewaring - Knolselder kan je gemakkelijk enkele weken in de koelkast bewaren, verpakt in een stevige papieren zak.

Bereiding - De groente heeft een hoog natriumgehalte, een beetje terughoudendheid in het gebruik van uw zoutvat is dus wel op zijn plaats. Schillen is een must, maar liefst zo dun mogelijk. Kruiden is eveneens warm aanbevolen; meer in het bijzonder koriander, oregano en venkelzaad geven knolselder extra smaak.

Recepten

dinsdag 30 januari 2018

Groentepakket 1/02

Kleine pakketten

Witte kool

Rode paprika

Bleekselder

Rode biet

Grote pakketten

Witte kool

Rode paprika

Bleekselder

Rode biet

Avocado

Rode biet

Rode biet is een tweejarig gewas dat stamt uit de ganzevoetfamilie (waartoe ook warmoes of snijbiet behoort).

Bewaring - Rode biet kan je heel goed bewaren (1 maand of meer) in een plastieken zak verpakt in de koelkast.

Bereiding - Je kan de smaak van rode biet laten variëren door originele bereidingen als rodebietensoep (met room en appelazijn!), zoetzure rode biet, rode biet met gember, rode biet met pompoen, enzovoort...
Van het verse loof kan je soep maken. Daarvoor moet je de stengel en het blad goed wassen en fijnsnijden. Rasp enkele bieten fijn en kook ze samen met het loof gaar. Zout, azijn of citroen toevoegen. Serveren met room.

Recepten

dinsdag 23 januari 2018

Groentepakket 25/01

Kleine pakketten:

spruitjes

blauwe raap

yacon

eikenbladsla

Grote pakketten:

spruitjes

blauwe raap

yacon

eikenbladsla

koolrabi

Raap

Raapjes maken deel uit van de koolfamilie, meerbepaald van de kruisbloemigen. Voor de komst van de aardappel was de raap, zoals zoveel andere ‘vergeten groente’ onmisbaar in de onze keuken. Rapen bestaan in zeer veel variëteiten, de best gekende is de meiraap (paars-wit), maar in onze biopakketten zitten ook al eens boterraapjes (geel). Deze zijn iets zachter van smaak dan de meiraapjes, maar het gebruik is in feite hetzelfde. Ook de koolraap (paars-geel, groter en minder zoet) is vrij gekend
De plant stelt weinig eisen aan temperatuur en bodemgesteldheid. Ze is bestand tegen vorst. Het best gedijt de raap op een lichte kleigrond, waar Vlaanderen rijk aan is. De rapen worden best begin juni gezaaid en kunnen tussen oktober en december geoogst worden. De raapjes worden best in een jong stadium geoogst (de grootte van een tennisbal is ideaal), groter verliezen ze hun goeie smaak.

Bereiding - Rapen kan je koken, stomen, in de puree stampen, frituren, opvullen enzovoort. Koolrapen en boterraapjes kan je beter schillen, meiraapjes hoef je daarentegen helemaal niet te schillen (minder werk en extra gezond!). Koolrapen en boterraapjes kan je best garen, terwijl je meiraapjes ook perfect rauw kan verwerken in salades. Dan hebben ze iets ‘radijsachtigs’. Als je de rapen kookt doe je dit best niet al te lang: papperige, overgare raapjes zijn immers niet lekker. Dé klassieker om rapen te verwerken is in een goeie ouderwetse hutsepot.
Het jonge blad (snijmoes of snijkool genaamd) wordt eveneens gegeten. Je kan dit gebruiken zoals spinazie.

Gezondheid - Rapen zijn enorm calorie-arm en zijn rijk aan vitamine C, vitamine B1 en B2, vitamine A, calcium, fosfor en ijzer. In de oudheid stonden raapjes erom bekend een geneeskrachtig middel te zijn tegen aandoeningen aan de luchtwegen en huid en als middel om zweetoksels te vermijden. Enige bewijskracht hiervoor is er echter niet. Rapen bevatten echter ook veel nitraten. Deze worden in het lichaam door bacteriën omgezet tot nitrieten die schadelijk zijn in de gezondheid in grote hoeveelheden. Wanneer je gewoon raap eet kom je zeker niet aan deze hoeveelheden maar een portie heropwarmen doe je beter niet.

Bewaring - Je bewaart de rapen best in de frigo in een papieren zak. Op die manier bewaren ze zeker een week. Als je ze écht lang wilt bewaren, kan je ze best af en toe besprenkelen met water om uitdroging en taaiheid te vermijden.

Recepten

dinsdag 16 januari 2018

Groentepakket 18/01

Kleine pakketten

bloemkool

prei

wortelen

winterpostelein

Grote pakketten

bloemkool

prei

wortelen

winterpostelein

zoete aardappel

Postelein

Postelein is een schriel Indisch plantje dat hier in Astene op onze zanderige grond bijzonder goed groeit. Dat hoeft ook niet te verwonderen, vermits postelein een duidelijke voorkeur voor lichtere bodemtypes heeft. Het is echter ook een warmteminnend gewas, dat betekent hier in Noord-Europa: kweken in de kas of onder de koepel.

Gezondheid - Postelein is vitamine- en energierijk en het bevat zeer veel ijzer (3 mg. per 100 g.!). Maar het is tevens nitraatrijk. Dat laatste draagt ertoe bij dat postelein een zeer kwetsbare groente blijkt te zijn die na oogst spoedig moet worden geconsumeerd (bij rotting wordt nitraat omgezet in schadelijk nitriet). Postelein smaakt heerlijk rauw in een slaatje, maar is eigenlijk ook wel lekker in soep.

Er zijn twee zeer verschillende soorten postelein:

WINTERPOSTELEIN (Claytonia perfoliata)

The generic name, Claytonia, is named for John Clayton, a botanist of the 1600's. The specific name, perfoliata, refers to the perfoliate leaves that are attached at the base to completely encircle the stem. As a vegetable it is also known as Miner's Lettuce. Lettuce? Yes, you can eat it--raw in salads or boiled like spinach. Early settlers and Indians collected and ate it. It is said that California Indians used to place it by red ant hills to pick up formic acid as a dressing.

ZOMERPOSTELEIN (Portulaca oleracea)

Medical Uses: Purslane contains more Omega-3 fatty acids than any other leafy vegetable plant we know of. The most common dietary source of Omega-3s are cold water fish like Salmon. Omega-3s aid the body in the production of compounds that effect blood pressure, clotting, the immune system, prevent inflammation, lower cholesterol (LDL), prevent certain cancers and control coronary spasms. In addition recent studies suggest that Omega- 3s may have positive effects on the brain and may aid in such conditions as depression, bipolar disorder, Alzheimer's disease, autism, schizophrenia, attention deficit disorder, hyperactivity and migraines. Though very beneficial, there are few good dietary sources other than seafood for Omaga-3s. (Some oils, nuts, grains and other leafy vegetables do contain Omega-3s).

Recepten

dinsdag 12 december 2017

Groentepakket 14/12

Kleine pakketten

Pompoen

Broccoli

Gele raap

Chinese kool

Grote pakketten

Pompoen

Broccoli

Gele raap

Chinese kool

Daikon (Witte Rammenas= is een zacht smakende, lange, witte Oost-Aziatische radijs)

Chinese kool

Chinese kool (Brassica rapa var. pekinensis) is een snel groeiende kool afkomstig uit Oost-Azië. Het wordt ook wel Chinakool of pe-tsai genoemd. Al in de 18e eeuw werd Chinese kool door missionarissen als een veel in China gebruikte groente gesignaleerd. De kool wordt in China (rond Peking), Japan, Korea en Taiwan op grote schaal geteeld. De naam is enigszins misleidend want deze groente mist de uitgesproken koolsmaak. De bladgroente heeft een ietwat zoete smaak. Het is een losse krop van langwerpige, gekrulde bladeren met een brede, sappige nerf.

Gezondheid - Chinese kool is licht verteerbaar, arm aan calorieën (16 kcal per 100 gr.) en bevat veel vitamine C en calcium. Het heeft ook een hoog nitraatgehalte.

Bewaring - Men kan Chinese kool 1 à 2 weken bewaren in een papieren zak op een koele plaats.

Bereiding - Chinese kool is gemakkelijk te bereiden en snel gaar. Verwijder de eventuele minder mooie buitenbladeren. Vervolgens kunt u de rest van de kool grof of fijn snijden. U kunt haar koken, stoven, roerbakken of rauw eten. Voor salades kunt u het beste het binnenste gedeelte gebruiken. Want voor Chinese kool geldt: hoe meer naar binnen toe, hoe malser de bladeren zijn.
Voor stoven of koken geldt een bereidingstijd van ongeveer 10 minuten. Roerbakken kan iets korter. De bladeren worden vaak gebruikt om ingrediënten in te pakken.